Blog

Herinneringen aan 2020

Herfstbladeren in het bos – die gronderige geur, het geritsel en gedwarrel, het bruin, rood en goud. Zelfs bij de meest verstokte smartphonevolwassene moet dit een golf van herinneringen oproepen. Aan zonlicht door de bomen, een hut van takken, natte voeten, een duik in een berg bladeren. Aan het zoeken van glanzende kastanjes, te mooi om te laten liggen.

Tekst: Marian Schouten en Froukje Hajer 

Nooit beleef je de natuur zo intensief dan als kind. Je bent nog zo dicht bij de grond, alles is onder handbereik. Je ziet alles voor het eerst, de wereld is nieuw. En je weet het nog niet, maar later, als je groot bent, vormen deze herinneringen de basis van je bestaan.


Eén ding is duidelijk: de ervaringen die ons het meest bijblijven en vormen, zijn de eerstehands ervaringen in de echte, fysieke wereld. Waar de wind door je haren waait, de natte aarde aan je handen kleeft en je samen om het hardst door de losse bladeren rent. Zulke ervaringen verbinden ons met de planten, de dieren en de mensen waarmee wij de wereld delen.


Met enige zorg vragen wij ons af: welke herinneringen zullen de kinderen van nu hebben aan het jaar 2020, straks als zij volwassen zijn? Het jaar waarin we noodgedwongen thuis bleven en digitaal leven de norm werd? Wat doet het met je als je opgroeit in een wereld waar het makkelijker is om met virtuele herfstbladeren te spelen dan met echte?


Hoe handig, efficiënt en onmisbaar de digitale hulpmiddelen ook zijn, we ervaren intussen ook dat die de fysieke wereld niet kunnen vervangen. Na maandenlang afstand houden, zoomen en facetimen snakken de meesten van ons naar de echte wereld, met echte mensen en echte ervaringen. Kinderen mogen gelukkig veel meer dan volwassenen. Maar ook voor hen is de zuigkracht van bits en bytes dit jaar sterker dan ooit.


Dus stop die beeldschermen in een diepe kast, verzamel alle kinderen die je kunt vinden en stap de deur uit. Op naar de speelbossen, schooltuinen, bouwspeelplaatsen, natuurspeelplekken of gewoon een bosje in de buurt. En lieve gemeenten: zorgen jullie er dan voor dat die groene speelplekken er zijn en blijven? Dat die bomen blijven staan? Zodat ook de kinderen van 2020 zich later kunnen herinneren hoe ze een duik namen in een berg herfstbladeren.


Dit artikel is verschenen in BuitenSpelen 04/2020. Dit nummer is gratis te lezen in onze digitale bibliotheek


Tweewekelijks onze gratis nieuwsbrief ontvangen? Schrijf je gratis in >>

Deel dit artikel